11. Sınıf İngilizce Ders Kitabı Sayfa 45 Cevapları Yıldırım Yayınları Türkçe Çevirileri

Zola, a family pet, was on stage at the ceremony yesterday. Now her owner Matthew tells their amazing story.

“It was in December 2014. I was 55 years old. My family and I used to live in Toronto. I was keen on cycling, and I used to ride my bike in a nearby park very often. That evening, I had a long bike ride, and when I came back home at around 11:40 p.m., my shoulders and elbows were aching badly. That was strange because I usually complained about the pain in my wrists after riding. (1) When I told the problem to my wife Patricia, who is a psychiatrist, she said we should arrange to see our family doctor the next day… (PARÇA DEVAM EDİYOR. ÇEVİRİ TAMDIR…..)

TÜRKÇE ÇEVİRİSİ:

KAHRAMAN KÖPEK ÖDÜL TÖRENİNDE ONURLANDI

Ailemizin evcil hayvanı olan Zola dün törende sahnedeydi. Şimdi sahibi Matthew onların muhteşem hikayesini anlatıyor.

“Aralık 2014’tü. 55 yaşındaydım. Ailem ve ben Toronto’da yaşıyorduk. Bisiklete binmeye meraklıydım ve sık sık yakındaki bir parkta bisiklete binerdim. O akşam uzun bir bisiklet turu yaptım ve saat 23:40 civarında eve döndüğümde omuzlarım ve dirseklerim çok ağrıyordu. Bu garipti çünkü genellikle bisiklete bindikten sonra bileklerimdeki ağrıdan şikayet ederdim. (1) Sorunu psikiyatrist olan eşim Patricia’ya anlattığımda ertesi gün aile doktorumuzu görmemiz gerektiğini söyledi.
Aslında, bunu düşünmeye değmez diye düşündüm. Kısa bir süre sonra, evimizin üçüncü katına çıktım, ancak eşim kızlarımız Alice ve Olivia (o zamanlar 23 ve 17 yaşındaydı) ile zemin kattaki oturma odasında kaldı. Merdivenlerden çıkarken televizyon izlemeyi hedefledim. Her gün yatmadan hemen önce spor müsabakaları izlerdim. Kısa bir süre sonra, işler aniden korkunç bir hal aldı. Hatırlayabildiğim bir sonraki şey, 20 saatten fazla bir süre sonraydı: Kendimi bir hastane odasında buldum. (2) Yatakta yatıyordum ve yanımda bir grup insan vardı: ailem, annem babam, birkaç arkadaşım, birkaç doktor ve hemşire. . Hepsi bana endişeyle bakıyordu.

Daha sonra, yukarı çıktıktan kısa bir süre sonra kalp krizi geçirdiğimi öğrendim. Yere düştüğümde, Patricia sesi duydu ve bir şey düşürdüğümü düşündü. Beni aramayı düşündü, ancak bunu yaparsa onu duyamayacağımı biliyordu çünkü televizyon izlerken kulaklık takıyordum. Bu yüzden şöminenin önünde okumaya devam etti ve Zola sessizce ayaklarının dibinde dinleniyordu. Yaklaşık bir dakika sonra Zola, delirmiş gibi havlamaya başladı. (3) Tehlikeyi fark etmesi için Patricia’yı uyandırmaya çalışıyordu. Bu Zola’ya özgü bir durum değildi, bu yüzden Patricia ayağa kalktı. Sonra Zola onu merdivenlerden yukarı üçüncü kata çıkardı ve beni orada yerde yatarken buldular. Patricia hayati belirtilerimi kontrol ettiğinde hiçbir şey bulamadı. Ölmüştüm.

Kızlarım 112’yi ararken o hemen CPR* yapmaya başladı. (4) Sağlık görevlileri 8 dakikadan kısa bir sürede geldiğinde kalbimi yeniden çalıştırdılar ve sonra beni hastaneye kaldırdılar. . Ondan sonra birkaç ameliyat geçirdim ve sonunda tamamen iyileştim. Neyse ki Zola o anda yardıma ihtiyacım olduğunu hissetti. Bugün hayatta olmamın tek nedeni bu. Şimdi gururla üzerinde “İnsanımın hayatını kurtardım” yazan pirinçten bir isim etiketi takıyor.